NIEUWS


Vieringen volgen én terugkijken via YouTube

Via het You Tube kanaal van het pastoraal teams en de drie samenwerkende parochies is het mogelijk om wekelijks eucharistievieringen te volgen. Ook de vieringen van de Goede Week en Pasen waren via dit kanaal te volgen en zijn de komende week nog terug te kijken.

Werkgroep Jongeren

Hierbij een kleine update. Door corona liggen ook onze activiteiten al een jaar stil. Door de huidige maatregelen zagen wij geen mogelijkheden om de paasstollenactie in 2021 te organiseren op een veilige wijze. Daarom ging deze helaas dit jaar niet door. Via de media heeft u vast vernomen dat Jan en Cindy Koehorst zijn gestopt met hun bakkerij. Jarenlang hebben zij medewerking verleend aan onze stollenacties en daarvoor zijn hij hen nog steeds erg dankbaar!

We hopen dit jaar met Kerst weer een stollenactie te kunnen organiseren. Op basis van huidige informatie lijkt het erop dat er vanaf de zomer meer mogelijkheden zijn om activiteiten te organiseren. We gaan binnenkort bekijken wat de mogelijkheden voor het kamp 2021. Hierover leest u na Pasen meer via het parochieblad en de nieuwsbrief.

 Blijf veilig en houd vol!

Als een licht op ons pad

Het is een oersymbool. Licht! Licht geeft geborgenheid, veiligheid, geeft perspectief, en geeft richting aan ons leven. Het kleinste licht geeft al vertrouwen en hoop. Wonderlijk toch. Beeld u zich maar eens in: een donkere kerk. Het kleinste licht wordt als eerste opgemerkt. En dat licht in de diepste duisternis groeit! Je ziet het groeien om je heen. Het is een prachtig gelovig beeld: in de diepste duisternis worden we omringt door licht. Het licht van Christus die onder ons leeft, niet als de dode, maar als de Levende bij uitstek.

Mijn vroegste herinnering met licht is als klein kind: voor het slapen gaan ging het licht uit. Toch kende ik de behoefte dat de slaapkamerdeur op een kier bleef staan. Ik moest dat geringe licht eerst zien op de overloop zien branden voordat ik ging slapen. Het licht eenmaal waargenomen kon ik prima gaan liggen en wist ik mij geborgen in mijn donkere slaapkamer.

Veel mensen hebben behoefte in deze lange coronatijd aan een klein beetje licht. Een teken van houvast en van perspectief. Die kan niet altijd worden gegeven door de wereldlijke en kerkelijke overheid. Zij zouden het ons gunnen; maar kunnen het niet altijd geven. Het is duidelijk geworden deze tijden, er komt licht in de duisternis waar we als gemeenschap, als Nederland, als christenen ons geven omwille van de ander en van het algemeen belang.

Ook in het kerkelijke leven is er nog weinig te zeggen hoe onze toekomst er op korte en langere termijn uit zal komen te zien. Sommigen zijn daardoor somber gestemd. Ik begrijp dat goed. Ik deel in aantal opzichten de somberheid van en over onze gemeenschappen. De vraag welke impact heeft dit voor onze gemeenschap? Die vraag kunnen we nu echter nog niet beantwoorden, laten we ook voor onszelf een muur opbouwen die er nog niet staat.

Wellicht is de vraag nog belangrijker voor deze duistere tijden; wie ben ik nu als gelovige? Welke plaats heeft God nu in mijn leven? Is God verdwenen, is hij dood nu ik niet meer naar de kerk kan gaan. Althans niet elke week. Of geef ik mijn vertrouwen in mijn gebed elke dag aan Hem. Ontsteek ik  een kaarsje aan in de Mariakapel, ik volg de vieringen per livestream. Met andere woorden; leg ik er mij bij neer? Alsof alles dood is. Of sta ik op en ik zoek en zal vinden! God is niet dood en leeft en kijkt elke dag naar ons uit. In het eerste licht van de dag.

De vrouwen zoeken de dode Jezus bij het graf bij Pasen. Ze zoeken op de verkeerde plaats. Daar is Hij niet. Ze zoeken met de duisternis voor ogen. Ze leren kijken met andere ogen. Wie zoekt Gij, de dode bij de levende? Kijk naar mij. Kijk naar de wonden van de pijn en de dood, maar kijk ook voorbij de wonden en de dood: Ik leef!

Dat het komende paasfeest ons mag laten zien we zijn als we onze verbondenheid met Hem en zijn gemeenschap onderweg levend houden. Om er om te vragen! Echt blijven vragen: Geef mij het zicht op U om te zien waar u bent! Waar u zich ophoudt; waar u uw woorden van leven spreekt.

Soms is dat een klein moment. Dat ons mag bevestigen, ons kan bemoedigen. De verrezen Christus als een Licht op ons pad. Van deze dag, de dag van morgen, de dagen van ons leven tot in eeuwigheid. Alleluia!

Namens mijn collega’s in het pastoraal team van harte een Zalig Pasen!

Pastoor Jurgen Jansen

Pasen bepaalt de voorjaarskalender

In de kerk is het elke zondag hetzelfde,” verzuchten mensen wel eens! Maar dat is niet waar. Naast een aantal vaste momenten, zijn de teksten en gebeden in elke eucharistieviering juist anders. Dat komt omdat er elke dag iets anders te vieren is. De liturgische kalender zit heel ingenieus in elkaar, waarbij een groot deel van het voorjaar bepaald wordt door het Paasfeest.

Van Aswoensdag tot en met 2e Pinksterdag is een van de zogeheten ‘sterke tijden’. Belangrijkste datum in deze periode is die van Pasen. Dat wordt gevierd op de eerste zondag na de eerst volle maan in het voorjaar. De stand van de maan verschuift en daarom valt Pasen elk jaar op een andere datum. Zes weken vóór Pasen begint de Veertigdagentijd met Aswoensdag (en carnaval) en precies 40 dagen ná Pasen is het Hemelvaart en tien dagen later is het Pinksteren.

De zondagen worden vernoemd naar de periode waar ze bij horen: Eerste Zondag van de Veertigdagentijd, Tweede Zondag van… etc. De Zesde zondag van de Veertigdagentijd is Palmzondag. Met Pasen begint de telling opnieuw: de zondag na Pasen wordt Tweede zondag van Pasen of Beloken Pasen genoemd. Dat telt zo door tot en met de Zevende Zondag van Pasen. Dat is de zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren. Op Tweede Pinksterdag gaat in de liturgie de ‘tijd door het jaar’ verder.

Dan zijn er nog twee nabranders: de zondag na Pinksteren wordt het feest van de Drie-eenheid gevierd en de week erna is het Sacramentsdag.

Zo is de kalender van half februari tot half juni gevuld met de voorbereiding op en de viering van de Verrijzenis van Christus, met elke dag een eigen betekenis. De kerk is juist helemaal niet saai. Er is elke dag wat te doen!

#Ikbenervoorjou

Zo luidt het thema van het muziekspektakel The Passion, dat dit jaar alsnog op Witte Donderdag vanuit Roermond wordt uitgezonden. Tijdens het programma wordt op een eigentijdse manier het lijdensverhaal van Christus uitgebeeld. Het thema heeft een diepe religieuze betekenis, doordat Christus voor ons mensen geleden heeft en gestorven is. Na zijn verrijzenis zei hij tegen zijn leerlingen: “Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voleinding van de wereld.” Het zijn zelfs de laatste woorden van Jezus in het evangelie volgens Mattheüs.

Daarnaast is het thema #Ikbenervoorjou natuurlijk ook een oproep aan ieder van ons om tegen onze naasten te zeggen: “Je bent niet alleen, ik ben er voor je.” Juist in deze tijd, waarin veel mensen de gevolgen van de coronapandemie in hun dagelijks leven ondervinden, is het goed als ze ook weten dat ze er niet alleen voor staan. Ze mogen een steun in de rug ervaren. Van ons als hun naasten en van Christus, die vanuit de hemel meewerkt. #Ikbenervoorjou.

The Passion vanuit Roermond is op Witte Donderdag (1 april) om 20.30 uur te zien bij KRO-NCRV op NPO1.

Livestream: Chrismamis

Woensdag 31 maart is om 15.00 uur in de O.L.V kerk in Apeldoorn de traditionele Chrismaviering. Tijdens de Chrismamis worden de HH. Oliën gezegend dan wel gewijd voor de toedieningen van de sacramenten van het doopsel, het vormsel, de priesterwijding en de ziekenzalving.

Vanwege de coronamaatregelen zal de kerk niet toegankelijk zijn en is het mogelijk om deze viering online te volgen via de een livestream van de Emmaüsparochie. Het liturgieboekje is hier te lezen en ook de Emmaüsparochie zal het digitaal aanbieden.

Bron: Chrismamis dit jaar online te volgen – Aartsbisdom

Dit gebeurde er in de ‘Goede Week’ en Pasen.

Met Palmzondag begint de Goede Week, waarin christenen het lijden en sterven van Jezus herdenken. Maar wat gebeurde er op Palmzondag, Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag? Zondag – Palmpasen: In de week voor Pesach trekken veel Joden naar Jeruzalem. Zo ook Jezus en Zijn apostelen. Onderweg spreekt Jezus voor de derde keer over Zijn lijden, sterven en opstanding. Als ze bij Betfage (‘vijgenhuis’) aankomen, vraagt Jezus twee apostelen een ezelin en een veulen te halen voor Zijn intocht in Jeruzalem. Die ezel herinnert aan een oude profetie en brengt de verwachtingen rondom Jezus tot een kookpunt. Een grote menigte komt Jezus tegemoet met palmtakken (vandaar de naam ‘Palmpasen’) en spreiden hun mantels voor Hem uit op de weg. Terwijl Jeruzalem nadert, huilt Jezus over het lot van de stad. Hij gaat naar de tempel en maakt schoon schip door alle handelaars weg te jagen. Daarna overnacht Hij in Bethanië.

Maandag – De volgende dag gaat Jezus opnieuw naar Jeruzalem. De rest van de dag is Jezus in de tempel om te vertellen over het Koninkrijk van God. De spanning tussen Jezus en de hogepriesters en Farizeeën loopt de komende dagen steeds hoger op. Ze zouden Jezus maar wat graag gevangennemen, maar ze zijn bang voor de reactie van het volk. Veel mensen zien in Jezus namelijk een profeet.

Dinsdag – Vandaag is Jezus opnieuw in de tempel, tot grote ergernis van de hogepriesters en schriftgeleerden. Ze stellen Hem strikvragen. Dan verlaat Jezus de tempel en Jeruzalem – waarschijnlijk voor de laatste keer voor Zijn arrestatie. Samen met Zijn leerlingen gaat Hij op de Olijfberg zitten. Daar vertelt Hij hun over het einde van de wereld en Zijn wederkomst.

Woensdag – De hogepriesters en schriftgeleerden komen bij elkaar in het paleis van hogepriester Kajafas. Daar beramen ze een plan om Jezus met een list gevangen te nemen en te doden. Intussen woont Jezus een feestmaal bij in het huis van Simon in Bethanië. Daar zalft Maria (de zus van Martha en Lazarus) Hem met dure nardusolie, ter waarde van een jaarloon in die tijd. Daarop gaat Judas Iskariot naar de hogepriesters. Tegen een ‘vergoeding’ van dertig zilverstukken – de prijs van een slaaf – zoekt hij een geschikt moment om Jezus uit te leveren.

Witte Donderdag – Op deze eerste dag van het Feest van het Ongedesemde Brood eten Jezus en Zijn twaalf leerlingen van het Pesachmaal. Tot verbazing van de apostelen wast Jezus zelf hun voeten – normaal de taak van een slaaf. Jezus voorspelt wat er die nacht gaat gebeuren, waarop Judas plotseling vertrekt. Na de maaltijd zingen ze lofliederen en vertrekken ze naar de Olijfberg, naar de hof van Getsemane.

Het pesachmaal: Het is inmiddels nacht. Jezus vraagt Zijn vrienden te waken, maar ze vallen in slaap. Judas grijpt zijn kans en verraadt Jezus met de beruchte Judaskus. Jezus wordt gearresteerd en meegevoerd, eerst naar Annas en vervolgens naar de hogepriester Kajafas (de schoonzoon van Annas). Daar proberen de hogepriesters een valse getuigenverklaring tegen Jezus te laten afleggen, op grond waarvan ze Hem ter dood kunnen veroordelen.

Intussen staat Petrus zich bij het vuur te warmen op de binnenplaats van het paleis van Kajafas. Hij verloochent Jezus tot drie keer toe en dan kraait er een haan. Precies zoals Jezus eerder die nacht heeft voorspeld.
Goede Vrijdag – In alle vroegte leveren de hogepriesters Jezus over aan Pilatus, de Romeinse prefect. Ze willen dat Jezus met zijn toestemming ter dood wordt gebracht. Als Pilatus hoort dat Jezus oorspronkelijk uit Galilea komt, stuurt hij Hem door naar Herodes, die op dat moment ook in Jeruzalem verblijft. Maar Herodes trekt Hem spottend een pronkgewaad aan en stuurt Hem terug.

Pilatus probeert Jezus vrij te krijgen, maar het volk kiest voor de vrijlating van de crimineel Barabbas. De Romeinse soldaten kleden Jezus uit in de binnenplaats van het gerechtsgebouw en geselen Hem. Ze doen Hem een scharlakenrode mantel om, zetten een kroon van doorntakken op Zijn hoofd en geven Hem een rietstok in Zijn rechterhand. Ze vallen spottend voor Hem op de knieën: “Gegroet, koning van de Joden.”

Het is tussen 8 en 9 uur in de ochtend als Jezus op Golgota wordt gekruisigd. Om 12 uur valt er een duisternis over het hele land, die drie uur duurt. Dan sterft Jezus met de uitroep “Het is volbracht”. Het voorhangsel in de tempel scheurt van boven tot onder in tweeën. De aarde beeft, rotsen splijten en graven gaan open.

Aan het begin van de avond raapt Josef van Arimatea al zijn moed bij elkaar en vraagt hij Pilatus om Jezus’ lichaam. Hij krijgt toestemming en samen met Nikodemus begraaft hij Jezus (gewikkeld in linnen doeken) in een rotsgraf in zijn eigen tuin.

Stille Zaterdag – Het is sabbat. Verbijsterd zullen de overgebleven elf apostelen (Judas heeft zich een dag eerder van het leven beroofd) bij elkaar gezeten hebben. Met de deuren op slot, doodsbang als ze zijn.
De hogepriesters en Farizeeën regelen intussen bewaking bij Jezus’ graf bij Pilatus: “Anders komen Zijn leerlingen Hem heimelijk weghalen en zullen ze tegen het volk zeggen: ‘Hij is opgestaan uit de dood,’ en die laatste leugen zal nog erger zijn dan de eerste.”

Paaszondag – Vlak na zonsopgang gaan de vrouwen naar het graf om het lichaam van Jezus te verzorgen. Dan zien ze dat de steen is weggerold. Tot hun schrik zit er een in het wit geklede jongeman in het graf: “Hij is opgewekt uit de dood, Hij is niet hier.” Johannes vertelt dat Jezus het eerst verschijnt aan Maria uit Magdala. Ze ziet Hem eerst aan voor de tuinman.
Later die dag verschijnt Jezus aan twee volgelingen die op weg zijn naar Emmaüs. Ook zij herkennen Hem eerst niet. De twee gaan meteen terug naar Jeruzalem om het aan de andere volgelingen te vertellen. Terwijl ze nog aan het vertellen zijn, staat Jezus opeens in hun midden: “Ik wens jullie vrede. Zoals de Vader Mij heeft uitgezonden, zo zend Ik jullie uit.”

Hongerdoek 2021

“Maar zonder dat U Hem herkend staat Hij al in Uw midden”. (Joh. 1.26). In de St. Stephanuskerk in Borne hangt dit jaar vanaf Aswoensdag een geschilderd hongerdoek, gemaakt door een parochiaan. Het tafereel dat is uitgebeeld is geïnspireerd door Bijbelse teksten.

Aan de linkerkant zijn zaaiers te zien. ‘Al zaait een mens onder tranen, hij zal oogsten in vreugde’ (psalm 126, 5-6) en in het evangelie van Marcus 4, 1-9 lezen we over de zaaier die uitging om te zaaien. Een deel van het zaad viel op het pad, de vogels kwamen het opeten. Een ander deel viel op de rotsgrond het zaad verdorde. Een deel viel in goed aarde, kwam op, groeide uit en leverde vrucht op. Daarnaast zien we de mensen die oogsten. Iedereen, U en ik zouden dat kunnen zijn. Vervolgens de persoon met de wereldbol en het gebroken kruis.

Pasen is toch iets meer dan eieren en de paashaas?

In de goede week, worden alle gebeurtenissen herdacht die de kern van het christelijk geloof uitmaken, met name het lijden, sterven en verrijzen van Jezus Christus. In deze week wordt er jaarlijks op grootse manier The Passion, de hervertelling van de laatste uren van Jezus aan ons verteld. Nee, er lopen dan geen paashazen rond om paaseieren te verstoppen. Er staan ook geen donzen kuikentjes opgesteld in rijen van acht. Dat heeft namelijk niet zo heel veel met Pasen te maken. Er was geen paasbrood, geen paasbrunch of iets anders wat keurig ingevoegd is in de loop der tijd om er ook commercieel nog een beetje een interessant feest van te maken. Het zit mij niet in de weg. Er is niets mis met lekker eten, donzen kuikentjes en ander geel gedoe. Gezellige voorjaarstaferelen. Maar het is niet de reden waarom we onze paasdagen vieren.

Voor een land waar vaak geroepen wordt dat het een joods-christelijke traditie heeft is het schrikbarend om te zien hoe veel mensen geen idee meer hebben waar Pasen nu eigenlijk voor staat. Dat Jezus Christus opgestaan is uit de dood; velen kijken je met glazen ogen aan, geen idee over wie je het hebt. Met The Passion proberen de organiserende partijen om het ware paasfeest weer onder de aandacht te brengen.

En ja, ook hier kun je ‘iets’ over zeggen. Poppenkast, zo riep de één. Prachtig, vond een ander. Als kerken alleen maar de boodschap ‘gaat heen en verkondigt het Evangelie’ willen bezigen binnen de kerkmuren blijven ze een vaste groep mensen aanspreken, maar komt er niemand bij. Als er door The Passion ook maar één iemand tot het geloof komt is dat al een zegen.

Het is daarom aan ons, aan u en mij om aan ons geloof woorden te geven. Er is zo veel te vertellen over de Goede Week. Wie weet kunnen wij het hervertellen aan de mensen om u heen.

Een Zalig Pasen toegewenst ook namens mijn collega’s.

Ria Doornbusch, pastoraal werker

Uur van Barmhartigheid

In de loop der jaren is er voor Pasen altijd de gelegenheid geweest om naar een boeteviering te gaan. Ook dit jaar zal pastoor Jurgen Jansen op twee plekken het uur van Barmhartigheid verzorgen. Dit is een uur van aanbidding en stil gebed, waar mensen ondertussen het Sacrament van Boete en verzoening kunnen ontvangen.

  • Het uur van Barmhartigheid zal op dinsdag 23 maart van 18.30 – 19.30 uur plaatsvinden in de Stephanus kerk te Borne.
  • Op zaterdag 27 maart van 12.00 uur tot 13.00 uur in de Lambertusbasiliek in Hengelo.

Wij nodigen u uit voor één van deze vieringen. U kunt zich voor deze vieringen op de gebruikelijke wijze aanmelden.