NIEUWS


Ouderenviering

Op dinsdag 22 oktober wordt er in de geloofsgemeenschap van Hertme een ochtend voor ouderen gehouden. De dag wordt begonnen met een eucharistieviering om 9.30 uur in de kerk. Pastoor Oortman gaat in deze viering voor. Het dameskoor verleent medewerking. Na afloop van de viering is er tijd voor wat gezelligheid in het gemeenschapscentrum met een kopje koffie en een drankje.

Wereldmissiemaand 2019

Wat is jouw missie? Het noordoosten van India is slechts via een smalle doorgang verbonden met het centrale gedeelte van India. Er leven veel verschillende etnische bevolkingsgroepen, die zich vaak tweederangsburgers voelen. Ze worden uitgebuit en bedreigd in hun culturele identiteit.

Christenen Talrijke religieuze gemeenschappen zijn in de regio werkzaam. Steeds meer priesters en religieuzen komen uit de regio zelf. Dat is een positieve ontwikkeling. Zij zijn vanwege hun afkomst vertrouwd met de cultuur.

De katholieke kerk ziet het hier als haar missie om zich in te zetten voor de bescherming van de waardigheid en de rechten van de mensen en voor de bescherming van de schepping en de inheemse bevolking te begeleiden in een samenleving die verandert.

Touring Sisters Twee aan twee gaan de ‘Touring Sisters’ naar de dorpen in de Himalaya. De rondtrekkende zusters verlenen medische zorg, geven onderwijs en delen gedurende enkele weken het eenvoudige leven met de inwoners van het dorp. Door hun leven zijn de zusters een voorbeeld en een symbool van christelijke naastenliefde.

Op de theeplantages in de deelstaat Assam worden de theepluksters uitgebuit en vaak slachtoffer van mensenhandel. Zusters van de Salesianen maken de vrouwen en meisjes met behulp van straattheater bewust van de gevaren.

Buitengewone Missiemaand: Gedoopt en Gezonden Met de campagneslogan ‘Wat is jouw missie?’ sluit Missio aan bij het thema van de Buitengewone Missiemaand. Iedere gedoopte heeft een missie. Iedereen heeft de opdracht de Blijde Boodschap te verkondigen.

MISSIO ondersteunt de opbouw van de kerk en het pastorale werk in Noordoost-India. Help mee! Geef aan Missio Pauselijke Missiewerken in de collecte op Missiezondag 20 oktober of stort uw bijdrage op NL65 INGB 0000 0015 66, t.n.v. Missio Wereldmissiemaand, te Den Haag. Meer informatie: www.missio.nl

Bezoekgroep nabestaanden

Het doel van deze werkgroep is medeparochianen, die zich in een rouwproces bevinden, te ondersteunen. Onder rouwen verstaan we het verweven van verlies in de nieuwe levenssituatie, die ontstaan is na het overlijden van een dierbare. Dat betekent voor de vrijwilliger in het gemis en het verdriet als betrokken medemens naast de rouwende te gaan staan en naar haar of zijn verhalen te luisteren

Onze bezoekgroep bestaat uit vier personen. De werkwijze is als volgt. Ongeveer drie à vier weken na de begrafenis of crematie doen we een condoleancekaart in de brievenbus van de contactpersoon van de familie. Daarna nemen we telefonisch contact op. Naar aanleiding van dit gesprek kan een afspraak gemaakt worden voor een bezoekje. Als men het op prijs stelt, kan men regelmatig bezocht worden. Dit contact kan twee jaar worden aangehouden.

Op 2 november, Allerzielendag, gedenken we in een Eucharistieviering de overledenen van de afgelopen twee jaar. Hiervoor ontvangt men een uitnodiging. Na de viering zijn de nabestaanden uitgenodigd voor een kopje koffie in Stefans-Hof. Tevens is men in de gelegenheid om direct na de viering het gedachteniskruisje vanuit de Mariakapel, achter in de kerk, mee te nemen naar huis.

Om als vrijwilliger dit bezoekwerk te kunnen doen, moet je goed kunnen luisteren en een inlevend vermogen hebben, zodat de betrokkene zich veilig voelt om zijn of haar verhaal te vertellen. Als bezoeker ervaar je dat je iets voor iemand kunt betekenen in een moeilijke periode van zijn of haar leven. Als u graag iets meer van deze bezoekgroep wilt weten, kunt u zich wenden tot de coördinator:

  • Ans Leeuwenkuijl- Nijmeijer (Telefoon: 074-266 50 71 / E-mail: ansnijmeijer@gmail.com)

Plagen of Pesten

DE ONTVANGER BEPAALT WAT HET IS! – Er zijn van die kleine woorden in onze Nederlandse taal die voor mensen grote gevolgen kunnen hebben in het (jonge) leven. Woorden als schaamte, armoede, angst, eenzaamheid of pesten. Op papier zijn het woorden, maar wat als deze woorden tot leven komen in je eigen leven? Dan worden woorden als schaamte, armoede, angst, eenzaamheid en pesten realiteit. En voor velen echte realiteit met grote gevolgen voor hun (jonge) leven.

Ik wil er graag één woord uitnemen, Pesten. U vraagt zich misschien af, waarom nu Pesten? Met al de woorden die ik beschreef kom ik als pastor in aanraking, in het bijzonder met jonge mensen in de drie parochies. Over al deze woorden zou ik kunnen schrijven maar bij het woord pesten zie en hoor ik in het pastoraat op dit moment grote gevolgen voor het verdere leven van de mens. Zoals psychische klachten, depressies, angststoornissen of weggepest worden uit je dorp wat je zo dierbaar is.

Zoals u weet, is Pesten anders dan plagen. Er is een groot verschil tussen plagen en Pesten. Als je geplaagd wordt, kun je altijd terugplagen. Dan komen er geen problemen. Plagen is niet gemeen, plagen is grappig. Om plagen kun je lachen en een volgende keer is een ander aan de beurt.
Bij Pesten is de sfeer juist niet positief en er is altijd sprake van meer tegen één. Er is sprake van een machtsverschil, het slachtoffer is niet in staat zich tegen de sterkere partij (pestkop met meelopers) te verweren. En Pesten is hierbij altijd gemeen bedoeld en het kan niet in je eentje worden gestopt!

En dan probeer ik als pastor alleen maar nabij te zijn. De stamelende woorden te laten klinken. En de ander te laten weten dat hij of zij er mag zijn zoals die is, kostbaar in Zijn ogen waarna de zingevingsvraag het licht mag zien, naastenliefde.

Laten we eens kijken wat er over naastenliefde gesproken wordt in de Bijbel. Naastenliefde is een zeer belangrijk onderwerp in het Nieuwe Testament, volgens sommigen zelfs hét belangrijkste onderwerp. De opdracht tot naastenliefde komt verschillende malen naar voren, waaronder in de welbekende tekst uit Matteüs 22:37-39.

Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. Naastenliefde gaat dus om het liefhebben van de ander, maar dan wel net zoveel als je van jezelf houdt. Met andere woorden: acht jezelf niet beter, belangrijker en hoger dan anderen. Het gaat om verdraagzaamheid, respect, en barmhartigheid.

Naastenliefde en Barmhartigheid heeft haar basis in het geloof, want door heel concreet je naaste lief te hebben en te helpen, toon je ook je liefde voor de onzichtbare God. Dit maakt deze deugd net even anders dan bijvoorbeeld de algemene Nederlandse waarde van respect voor anderen.
Naastenliefde is ontzettend moeilijk. De opdracht tot naastenliefde is een opdracht die zelfs al voor veel volwassenen erg lastig is. Het is soms ontzettend moeilijk om iemand welwillend tegemoet te komen, als je weet dat deze geen respect voor je heeft. Daarnaast is het vrijwel onmogelijk om maar altijd vriendelijk en liefdevol te zijn. Ik bedoel: wie wordt er nou nooit kwaad tijdens het autorijden, of als er bijvoorbeeld iemand voordringt bij de kassa.

Naastenliefde en Barmhartigheid. Wij kunnen er samen handen en voeten aan geven. Bijvoorbeeld door eens te kijken naar de praktische werken van barmhartigheid: het voeden van de mensen die honger hebben, het kleden van de naakten. Of het aansporen op vriendelijkheid naar iedereen. Het is aan ons, aan u en mij: Heb uw naaste lief als uzelf.

Ria Doornbusch, pastoraalwerker

Vanuit het parochiebestuur

Transparantie en rentmeesterschap, zijn twee begrippen die ook in onze geloofsgemeenschappen zeer belangrijk zijn. Weten wat je doet en daarover ook verantwoording willen en durven afleggen. En ook zorgvuldig omgaan met de goederen die aan je zorgt zijn toevertrouwd. In het klimaatdebat hebben we het daarbij steeds over onze toekomstige generaties….

In onze parochie staat in Borne een grote pastorie. Bij het vertrek van pastor Nowara, ruim een jaar geleden, is deze leeg komen te staan, alhoewel aan de straatkant twee pastoraal werkers daar hun werkruimte hebben. Voor enige levendigheid wordt nog ’s avonds gezorgd door enkele lampen te laten branden, dan is het ook niet zo donker. De pastorie valt onder monumentenzorg, waardoor aan de buitenkant nagenoeg niet mag worden verspijkerd of verbouwd.

Bij het vertrek van pastor Nowara is het parochiebestuur te verstaan gegeven dat de pastorie behouden moest blijven voor de komst van eventueel een nieuwe priester. Maar eigenlijk is de pastorie te groot voor bewoning door slechts één persoon. Het parochiebestuur heeft toen besloten om te kijken of deze voor ander gebruik beschikbaar is te maken. Maar ook is besloten te garanderen dat, als er nog een nieuwe priester komt en deze in Borne gaat wonen, te garanderen dat er voor een passende woning zal worden gezorgd. De bestemming die de pastorie nu heeft, dient ook te worden aangepast wanneer deze niet meer wordt gebruikt als pastorie. Overleg met de Gemeente dient dan ook plaats te vinden. En ook het Bisdom dient zijn medewerking te verlenen om de bestemming van een aan de kerk vast gebouwde pastorie te wijzigen. Contacten leggen, gesprekken voeren, mails wisselen heeft allemaal de afgelopen maanden plaatsgevonden.

Er hebben vanuit het bestuur, afgestemd met de locatieraad van de St. Stephanus, enkele gesprekken plaatsgevonden met verschillende zakelijke partijen. Deze hebben echter geen resultaat opgeleverd. Huur of verkoop van de pastorie zijn opties. Voor alle duidelijkheid, de tuin achter de pastorie wordt echt niet verhuurd of verkocht!

Bezoekgroep 80+

In de richtingwijzer van de parochie is ondermeer opgenomen dat er meer bekendheid gegeven zal worden aan de vrijwilligersgroepen die zich inzetten voor de parochianen. Hieronder treft u de eerste kennismaking met de: De Bezoekgroep 8o+ van de St. Stephanus Borne is opgericht in januari 1995. In 1996 is in de Theresiaparochie deze groep van start gegaan. De groepen deden al veel samen maar in 2015 bij de samenvoeging van de parochies zijn ze samen verder gegaan. Na een eerste bezoek rond de 80ste verjaardag van de parochianen kan deze aangeven of men bezoek wil van een van de vrijwilligers.

Ongeveer eenmaal per 6 weken wordt men daarna dan bezocht door dezelfde vrijwilliger. Deze bezoekjes worden altijd als aangenaam en positief ervaren. Het is een van de mogelijkheden om met de geloofsgemeenschap in contact te blijven. Tijdens de gesprekken kan van alles worden besproken en aan de orde komen. Mocht blijken dat er behoefte is aan een gesprek met een van de pastores dan wordt dat doorgegeven.

Mensen die 90 – 95 – 100 jaar worden krijgen bezoek van een vrijwilliger. Jaarlijks is er voor de vrijwilligers de mogelijkheid om deel te nemen aan een themadag. Zoals bijv.: omgaan met demente mensen. Deze wordt georganiseerd door Beraad Bezoekwerk Twente.De groep bestaat momenteel uit 19 vrijwilligers. Bezoekgroep 80+ St. Stephanus Borne Coördinatoren;

  • Elly Kamphuis – Nijhof Tel: 074 2671972
  • Ria Olde Engberink – Asbreuk Tel: 074 2663850

Pastorale Column

Aan de teamtafel is er een stoel minder bezet. De afgelopen weken hebben wij afscheid genomen van Henk Ogink. Zijn inbreng in het team zal gemist worden. Maar het betekent niet dat wij niet verder kunnen. Er zijn tal van dingen die op het programma staan: hoe gaan we verder met de Moeder Teresakerk in Hengelo. In samenspraak met het parochiebestuur wordt nagedacht om tot een goede oplossing te komen. Daarnaast zijn er weer tal van activiteiten die georganiseerd worden. Binnenkort is er een middag met alle vrijwillige voorgangers in de uitvaartvieringen, zijn er een aantal ontmoetingsdagen voor ouderen waarbij zij het H. Sacrament van de Zieken kunnen vragen. Het klinkt misschien gek, maar met een vooruitziend oog kijken we al naar de Advent, Kerstmis en zelfs naar het volgend jaar. Vieringen moeten worden voorbereid en daarnaast is het samenstellen van het rooster van vieringen iedere keer opnieuw een uitdaging. Het nieuwe kerkelijk seizoen is weer begonnen en het pastoraal team hoopt dat het een mooie en zinvolle tijd zal worden. Het nieuwe kerkelijk jaar, dat begint met de eerste zondag van de Advent zal in het teken staan van de H. Eucharistie: een bezinning op het sacrament dat is als een diamant met vele facetten. Er is veel over te zeggen!

Marc Oortman, pastoor

Theresiaviering

Graag nodigen wij u uit voor de jaarlijkse Theresiaviering op zaterdag 5 oktober a.s. om 19.00 uur in de St. Stephanuskerk in Borne. In deze speciale viering herdenken we de sterfdag van Theresia van Lisieux, karmelietes en patrones van de voormalige St. Theresiakerk en St. Theresiaparochie. Zij stierf op 30 september 1897 op 24-jarige leeftijd.

Pastoor M. Oortman zal voorgaan in deze Eucharistieviering en het dames- en herenkoor zal de zang ondersteunen. Na de viering is er gelegenheid om elkaar te ontmoeten in de Stefans-Hof. Alle parochianen maar ook niet-parochianen, jong en oud, zijn van harte welkom.

Wereldmissiedag van de kinderen

Begin oktober vieren we in de katholieke kerk Wereldmissiedag van de kinderen. Dit jaar in Hertme op zaterdag 6 oktober om 19.00 uur met een gezinsviering in samenwerking met de basisschool St. Aegidius.
Overal ter wereld helpen kinderen andere kinderen. Dat doen ze door van hun zakgeld een beetje opzij te leggen en in het spaarzakje van MISSIO te doen. Dat kun jij ook doen! Dit jaar helpen we de kinderen in Noordoost-India. De school in het bergdorp Yangte heeft geen computers of digiborden. Maar de kinderen en hun ouders zijn blij dat er een school is. Want dat betekent dat de kinderen later een beroep kunnen kiezen en een baan krijgen. Ze willen graag een nieuwe school bouwen. Het is wel moeilijk om leraren te vinden voor de school. Het dorp Yangte ligt erg afgelegen in de Himalaya.

In memoriam

BIJ HET OVERLIJDEN VAN PATER KARMELIET LAMBERT CALIS – Op dinsdag 17 september, de datum van de intrede van pater zaliger Titus Brandsma, de datum van zijn priesterwijding 20 jaar geleden en de kerkelijke gedenkdag van zijn patroonheilige Lambertus, overleed op 79-jarige leeftijd in het verzorgingshuis ‘Aqua Viva’ te Nijmegen, vrij onverwacht, pater Karmeliet Lambert Calis.

Hij was voor het samengaan van de parochies van Borne en Hertme pastoor in Hertme van 2005 t.m. 2009. Tevens vervulde hij in die tijd diverse assistenties in de St. Stephanus- en de H. Theresiaparochie en het verzorgingscentrum Het Dijkhuis. In een eucharistieviering werd op dinsdag 24 september afscheid van hem genomen in de parochiekerk van Zenderen, de plaats waar hij ook jaren pastoor is geweest. Aansluitend vond de begrafenisplechtigheid plaats op het kloosterkerkhof in Zenderen.
Pater Lambert Calis werd op 25 juli 1940 geboren in Laren. Na zijn professie op 15 augustus 1960 bij de Broeders van St. Jan in Oudenbosch werkte hij onder meer als broeder-onderwijzer. Eind jaren tachtig kwam bij hem het verlangen naar het priesterschap naar voren. In 1993 startte hij aan de priesteropleiding ‘Bovendonk’ te Hoeven. Hij was inmiddels in 1994 ingetreden in de Karmel van Boxmeer. Hij hernieuwde in oktober 1998 zijn geloften en ontving op 17 september 1999 in Nijmegen de priesterwijding.

Pater Lambert Calis startte zijn parochiewerk in de Titus Brandsmaparochie in de binnenstad van Nijmegen.Hij beëindigde zijn pastoraat in Zenderen met ingang van 2012. Hij droeg tussen februari 2015 en augustus 2017 zorg voor de pastorale bediening van de communiteit van de Broeders van St. Johannes de Deo in Nuenen.

Vervolgens verhuisde hij naar woonzorgcentrum De Beyart in Maastricht, woonde enkele maanden in het klooster in Almelo en werd op medische indicatie opgenomen in verzorgingshuis Aqua Viva te Nijmegen.
In het overlijdensbericht dat de Karmel heeft verstuurd schrijft pater prior provinciaal Jan Brouns het volgende: ‘We mogen wel zeggen dat Lambert met zijn talenten heeft gewoekerd en voor veel mensen als Broeder van Oudenbosch, als Karmeliet, priester en vriend van grote betekenis is geweest. Beseffend dat hij evenals wij allen toch ook maar een beperkt mens was, schreef hij eerder de volgende woorden: “Wat een geluk voor mensen, vooral voor priesters, om ervan overtuigd te zijn dat God ook met minder goede instrumenten toch iets goeds kan betekenen. Wat een geluk te mogen ondervinden dat mensen van hun priesters, met hun fouten en gebreken, toch vooral het goede weten te waarderen”. En ook: “Wat een geluk te mogen geloven dat de dood geen einde betekent, maar een nieuw begin van leven – dat alleen de naam van leven verdient omdat dit niet meer eindigt…” Lambert eindigt, vooruitlopend op zijn sterven, met de woorden: “Heer hier ben ik zoals ik ben. Maak mij bij U zoals ik had willen zijn.”

Pater Lambert Calis, leef nu maar voort in de liefde van onze goede God. Wij zijn je dankbaar voor de betrokkenheid waarmee je hebt gezorgd voor onze geloofsgemeenschappen van Borne en Hertme.

Rust in vrede.