Doop van de Heer

We hebben nog maar net Kerstmis gevierd en Jezus’ geboorte herdacht, of we gaan ineens dertig jaar verder. Want met dit feest (zondag 10 januari 2021) horen we hoe het kind van Bethlehem een man van dertig is geworden, die zich in de Jordaan laat dopen door Johannes. Al in het Oude Testament neemt de Jordaan een bijzondere plaats in. De Jordaan vormt daar de grensrivier tussen het land van de ‘heidenen’ en het land dat door de Eeuwige is beloofd aan wie zijn geboden onderhouden. En Jezus is niet de enige die ‘afdaalt’, het water in gaat, het hoofd buigt en zich laat dopen. Hij is er één in een lange rij mensen die zijn uitgelopen om de Doper te zien. Veel mensen waren toen heel nieuwsgierig om van de prediker te horen wat God van hen wilde.

Ook vandaag de dag zijn er toch wel veel mensen, vooral bij schakelmomenten in hun leven, nieuwsgierig, te weten wat God van hen wil. Dan willen ze even afdalen uit de hoogte en het hoofd buigen voor God. Een belangrijk moment in het leven is de geboorte van een kind, het wonder van nieuw leven.

De geboorte van een kind en het maken van de keuze om je kind te laten dopen betekent voor de meeste ouders een bezinning. Ze denken na over hun geloofshouding: ‘Hoe sta ik tegenover God en de Kerk?’ Voor een ogenblik worden ze uit de sleur van het alledaagse leven gehaald om opnieuw te kiezen voor God en voor het evangelie. Eigenlijk is het doopsel een teken van Gods-bezigzijn met de mens. Elk kind is een toezegging van God, dat Hij de mensen vertrouwt en dat Hij nog steeds met hen in zee wil.
En de ouders, die aan het nieuwe leven een christelijk perspectief willen geven door hun kindje te laten dopen, getuigen dat zij geloven in de goedheid van het leven en in de toekomst van de wereld. Zij willen met hun kind de weg gaan naar God. Misschien begrijpt u nu ook waarom Jezus, bij het begin van zijn openbaar leven, zich liet dopen.

Hij maakt zich net zo klein als elke kleine en kwetsbare mens en dat is net zijn kracht. Soms kunnen wij in ons leven iets voelen van die Goddelijke kracht als we op momenten, onze eigen zwakheid, verlegenheid, bescheidenheid, ingetogenheid en menselijkheid overschrijden. Mensen zijn soms ineens in staat meer te doen dan ze ooit dachten. Ze nemen het voortouw om hun ideaal van liefde, vrede en menselijkheid te bewerkstelligen en stijgen boven zichzelf uit. Dat klinkt hoogdravend maar het betekent soms heel concreet dat je de handen uit de mouwen hebt gestoken om een ander te helpen om een klus te klaren, om je vereniging te redden of je geloofsgemeenschap weer nieuw leven in te blazen.

Dan, zeggen we in navolging van Jesaja, is de geest van God aan het werk. Dan kom je los van de waan van de dag, van de inkopen met de feestdagen, van het afvallen daarna, van alles wat we moeten of opgelegd krijgen van de media of door wie of wat dan ook. Dan stijg je boven jezelf uit, word je geleid door iets dat sterker is dan jezelf. Misschien mag ik wel zeggen: geleid door God zelf. Daarvoor moet je door het water heen. Daar moet je opgetild worden door de geest van God die in elk mens huist, in U, in mij, in ons allemaal.

Als gedoopte stellen we ons, met Jezus, aan de kant van God en willen wij leven in zijn geest. Met Hem aanvaarden wij de opdracht er te zijn voor anderen, te geloven in de goedheid en de grote waarde van het leven en in de toekomst van de wereld.